3.ataza

Hona hemen gure 3.ataza: PublisariakTB 12h-ko telebista.




PUBLISARIAKTB PROGRAMAZIOA

14.00tan – Sarrera
14:01:57 -Cannes Lions –gure bideoa-
14:16:50-The Cannes Lions Report (Part I)
15:27:26-The Cannes Lions Report (Part II)
16:09:03- Cannes Lions 2008 film and Titanium press conferences
16:53:59- Lead India Cannes Lions ( Grand Prix)
17:01:20- Iragarki tartea

17:03:02- El Sol jaialdia-gure bideoa-
17:04:15- Iragarkia
17:19:51-Publicidad Festival El Sol/100 iragarki
18:33:42-Gala Pubicidad Iberoamericana , ElSOl 2007(Part I)
19:26:29- Gala Publicidad Iberoamericana, El Sol 2007 (Part II)
20:23:33- Festival Publicitario El Sol 2006

22:24:13-Urteko iragarki sarituak-gure bideoa-
22:26:22-Urteko iragarkiak

23:40:40-Cupete jaialdia-gure bideoa-
23:44:19-Rodrigo Roneri elkarrizketa
23:49:06-El Chupete en Televisa
23:50:57-Asi fue El Chupete 2005
23:57:42-Festival El Chupete 2006
24:06:28- El Chupete 2007
24:17:16- Pablo Alzugarayri elkarrizketa
24:22:07-Festival El Chupete Julio 2007
24:26:12-Iragarkiak
2:00:00-Programzioaren amaiera



GURE BIDEOAK ON-DEMAND

-Gure telebistari buruzko sarrera
-El Sol jaialdiari buruzko bideoa
-Cannes Lions jaialdiari buruzko bideoa
-El Chupete jaialdiari buruzko bideoak
-Urteko iragarki sarituen bideoa

Hamaika Telbista (2.Ataza)

Albistearen zuzenketa

Hauxe da albisteari nik egindako zuzenketa, hala ere kasu batzutan ez dut ondo ulertu zer esan nahi duen eta moldatu egin dut.

Irrati albistea zuzenduz

Ondoren, ikasle batek egindako albistea daukazu, irratibidetik emititzeko moduan dagoena. Hala ere, errakuntza batzuk daude. Ea dakizun non dauden. Berria arretaz irakurritakoan, zure bitakoran iruzkindu gaizki dagoena zergatia azalduz. Errakuntzak era askotakoak izan daitezke: ortografikoak, esaldien antolakera, esaldien luzera, semantikoak… Kontura zaitez albistearen goikaldean derrigorrez agertu beharreko datuak ditugula, ondoko adibidean ikusten den bezala.

LEIOA IRRATIA
DATA: 2003-XI-3
ALBISTEGIA: 14.00etakoa
ATALA: Euskal Herria
GAIA: ERNE sindikatuaren batzarrea
IDAZLARIA: Iraide Otsaran
IRAUPENA: 35 segundu
_________________________________

ERNE (deritzon, ez da beharrezkoa) Ertzaintzaren sindikatu independienteak ( independenteak) hilabete honen 31ean (31an) eta otsailaren 1ean burutuko du bere bigarren kongresua. ERNE sindikatuak Bilbaon daukan egoitza aukeratu du batzarrea (bilera, batzarra) egiteko. Bertan, bost afiliatuko konpromisari (bost kide dituen) batek eta sindikatuko buruzagiek hartuko dute parte (parte hartuko dute). Dena den (ez da beharrezkoa) Boto eskubiderik gabe izan arren (izan ez arren), beste edozein afiliatu ere joan daiteke batzarrera.

Oraingoz, ponentzia (txosten) bakarra prestatzen ari da ERNE sindikatua, eta afiliatu batzuek iruzkidu (hitz honek ez du ezer esan nahi, jakinarazi edo helarazi) didatenez, aipaturiko ponentzia (txostena) jarraipenekotzat jotzen da (jarraipen bat baino ez da izango), 1988an egin zutenaren ildo beretik joango omen da.(dena)

ZINEBI 50

ZINEBI 50

Kanpo Gaietarako Ministerioaren menpeko organismoa zen Instituto Vascongado de Cultura Hispánica delakoak 1959an sortua, Certamen Internacional de Cine Documental Iberoamericano y Filipino de Bilbao (hau izan zen hasierako izena) Donostiako Zinemaldiaren –sei urte lehenago sortua- anai atxikia eta, nolabait ere, osagarri gisa jaio zen. Honen ekintza-eremua lurbira osoan zabaldu zen arin, eta, 1968rako, garai hartan Espainian pizten ari zen film laburretarako zaletasunaren harira, zine era honi lekua egin zion. Roberto Negrok zuzendari gisa egin zituen urte garaiarekin batera, zinemaldiak 1972 eta 1981 bitartean ezagutu zituen bere garai intentsuenak. Zeregin bikoitza bete zuen: Estatu mailan film laburrei buruzko eztabaidarako plataforma zen, eta, era berean, askotariko zinemagintzetatik eratorritako lanen hedalekua, Latinoamerikako zineari arreta berezia jarrita.

1974an, zinemaldiak Film Produktoreen Elkarteen Nazioarteko Federakundearen (FIAPF) aitorpena lortu zuen, hiru arlotan zinemaldi lehiakor gisa: fikzioan, dokumentalean eta animazioan. Nahiz eta aurreko bi urteetan, atzerriko modak eraginda, garai hartako zinemaldien mundua sakonki astindu zituzten 68ko urakanen ondorio gisa, uko egin zion edonolako palmaresari; izan ere, aldi baterako, aurkeztutako filmei parte-hartze egiaztagiri demokratiko batzuk eman zizkieten bertan.

Beste alde batetik, bilbotar zinemaldiari dagokio Trantsizio garaian cine vasco izenez ezagutzen zenaren hastapenerako arragoa izateko ohorea; izan ere, garai hartan, dirulaguntzetarako politika autonomikoen zoriaren arabera zabaldu edo murriztu egin zitezkeen nomina eratzen zuten izenetako askok euren arma laburrak saio hauetan belatu zituzten.

1981az geroztik, zinemaldia Bilboko Udalak bereganatu zuen instituzionalki eta 1987an, kudeaketarako, Arriaga Antzokiaren orbitan sartu zen. Hala, egoitza berria hau izango zen, Gran Viako zine areto klasikoa baztertuta; hau behin betiko desagertzean, garai hartako zinemaldiko oroitzapen gehienak ere haizeak neraman zituen.

Kudeaketa talde berri eta profesionalizatua iristearekin batera, Bilboko Zinemaldiak 2000 urteaz geroztik garai berri bati ekin dio, eta espezialitate honetan nazioarteko zinemaldien artean bere lekua sendotu du (gaur egunean, 2.000 izen-emate baino gehiago jasotzen ditu lehiaketarako). Bestalde, bere bidea bilatzen doa, euskal eta espainiar errealizadore berrientzako plataforma izaten jarraitzen du, eta ez da agortzen formula estereotipatuenen artisau-errepikapenean; izan ere, horren ordez, esperimentazio formalaren aldeko apustua egiten du, kultur produktu berrien hibridotasun esanguratsuaren alde, eta gero eta konplexuago den errealitate garaikidean arakatze hazkorraren alde.

Hala, Bilbon saritutako nazioarteko zinemaren izenen laburpen azkar bat eginda, hainbat izen ezagun aurkituko ditugu: Jacques Demy, Pierre Perrault, Michel Brault, Claude Lelouch, Gian Vittorio Baldi, Fernando Birri, James Blue, Santiago Álvarez, Robert L. Drew, Felipe Cazals, Peter Watkins eta Peter Mullan, besteak beste. Ildo honetan, esan beharra dago bilbotar zinemaldiak soberan bete duela horrelako kultur adierazpen bati eska dakiokeen zeregina: joera berrietarako eta zinema ulertzeko modu berrietarako froga-banku lana betetzea, hauetako egile ausartenetako batzuei harrera eginez eta marko espezializatu batean euren lanak ikusgarri izan daitezen aukera emanez.

Halako zerrenda bat, baina espainiar zinemagintzara mugatuta, eginez gero, ikusiko dugu gutxienez hiru belaunalditako zinegileak agertu direla zinemaldi honetan: Carlos Saura, Ramón Masats, Basilio M. Patino, Pío Caro Baroja, José Val del Omar, Javier Aguirre, Gabriel Blanco, Jaime Chávarri, Francisco Betriu, Imanol Uribe, Montxo Armendáriz, Julio Medem, Juanma Bajo Ulloa, Javier Rebollo eta Santiago Segura, besteak beste. Gure zinemaren nomina sortzailearen zati handi batentzat, Bilbon ostatu-hartze honek fruitu asko eta asko eman ditu, eta euren lanentzako beharrezkoa zen erresonantzi kaxa izan da, kritikaren, eta zenbaitetan ikusleen, begira-puntuan jarriz.

José Julián Bakedano
Santos Zunzunegu

Kazetari multimedia

Antolatutako hitzaldiekin jarraituz, berton usten dizuet beste hitzaldi bateko hizketagai izan den Debagoieneko atariaren web orrialdea:
http://goiena.net/
Bertan aurkituko duzue honen inguruan jakin beharreko guztia, hitzaldian esandakoa.

Tokiko Telebistak

Gaur bertan aukera izan dugu EHUko Leioako kampusean benetan interesgarriak iruditu zaizkidan hitzaldi batzuetaz gozatzeko. Horietatik bereiziki nire arreta piztu duena hauxe izan da: tokiko telebistei buruzko mahai ingurua. Egia esan, telebistari buruz berba egitean gutxitan aritzen gara tokiko telebistei buruz eta bere egoerari buruz ezer gutxi dakigu. Hitzaldian izan ditugu tokiko lau telebisten ordezkariak: Tele Bilbao, Bilbaovisión, Localia eta Tele7, eta orain dela gutxi agertu berri den Hamaika telebistakoa ere.
Mahai inguruari hasiera emateko, telebistetako ordezkariek tokiko telebisten egungo egoerari buruz ibili dira berbetan. Lehenengo eta behin digitalizazioaren kontuarekin arduratuta agertu dira, izan ere analogikoa galtzen ari da eta digitalizatzeak suposatzen du izugarrizko dirutza telebista kate hauek xahutu ezin dezaketena.
Izan ere, telebista kate hauek guztiak kate pribatuak dira, eta ez dute diru laguntzarik jasotzen, publizitatearen bidez bizirauten dute. Baita akzionista publikoak ez diren beste batzuen laguntzarekin ere. Tokiko edozein telebista EiTBrekin alderatuz gero, aldea oso nabarmena da. Hala ere, kontuan izan behar dugu, EiTBk 20.000 miloi jasotzen dituela bere kudeaketa, mantenimendu, baliabide eta abarretarako eta tokikoek ezer ez dutela jasotzen. Hori dela eta irabazi duten meritua aitortu behar zaie.

Batez ere hiru ildo jorratu dituzte: seinalea, programazioa eta audientzia.

1.Seinaleari begira telebista kate hauek aurkitu dute haien oztoporik handiena. Izan ere, zenbait demarkazioren alde lehiatu bazuten ere, gaur ezin diete aurre egin demarkazio horien kudeaketak suposatzen dituen gastuei. Bilbon, adibidez, 4 konpetentziak elkartu egin dira beren seinalearen eroale izateko. Elkarren artean alokatu dute materiala eta horrela zenbait gastu murriztea lortu dute. Hala ere, konponbide hori ez da posible beste zenbait demarkazioetarako.
Askok digitalizazioaren aukera posiblea ikusten dute, hala ere denok aitortu dute dirutza ikaragarria suposatzen duela eta laguntzarik gabe ezinezkoa dela haien tankerako telebista kateentzako. 2010erako analogikoaren desagerpena aurreikusi da, (aurretik 2008rako aurreikusi bazen ere eta azkenean ez zen eman). Hala ere, telebista hauek apur bat beldurtuta daude, izan ere digitalizaziotik kanpo geratuz gero, oso probablea da zenbait etxeetan desintonizatzea eta tokiko telebistak ikusteari ustea.

2.Programazioari dagokionez, gehienek aitortu dute Euskarazko programazioa gehitu beharko luketela, izan ere lehiaketan aurkeztutako parrilla gehienak ez dira bete, edo ez behintzat euskararen erabileraren esparruan.
Hala eta guztiz ere, ulertzekoa da tokiko telebista hauek prime-time oinarri izatea eta horren araberako programazio bat edo beste bat antolatzea. TELE7k adibidez, dio oso nabaria dela demarkazio barruan baina esparru ezberdineko jendearen ikuspuntu eta nahiak eta hori dela eta programazioa antolatzean oso zuhur jokatu behar dutela denen gogokoa izateko.
LOCALIA (canal bizkaia, canal gazteiz, txingudi...) lurraldearen araberako emisioak egiten dituzte, tokian tokiko ezaugarriak kontuan hartuz.
BILBAO VISIÓNek produkzio propioan oinarritzen da, baina aitortzen du moldeak diseinatzeko orduan oso ezberdinak direla lurraldearen arabera. TELE BILBAOK, amaitzeko berezko produkzioa du oinarri eta azpirratzen du lankideen edo kolaboradoreen garrantzia, haiek mantentze baitute audientzia eta horrela bizirauren dute tokiko telebistek.
HAMAIKA telebistak, euskara du bere hizkuntza. Bere helburua da euskarazko telebista bat egotea demarkazio bakoitzean. Hala ere hasi baino ez dute egin eta pixkanako joango dira aurrera.

3.Azkenik audientziaren esparruan, zaila da audientzia neurtzea. Jakin badakigu, tokiko telebistak ez direla publikoak eta beraz, publizitatea da haien diru iturri nagusia. Publizitatea ere audientziaren bidez erabakitzen dute kate baten edo bestean agertzea eta horretarako estatistikaz baliatzen dira. Audiantziaren kontuarekin lotuta, aipatu dute tokiko telebistak izan ohi duten irudi "txarra", "kutrea". Askotan hala da, baina eragina izateko orduan ere askoz eragingarriagoak izan daitezke beste batzuk baino, izan ere bertokoak dira, tokikoak.

The coorporation

The coorporation Mark Achbarrek eta Jennifer Abbotek zuzendutako filma bat da. Film honek korporazioak denboraren poderioz izan dituen aldaketei buruz egiten du berba. Orain dela ehun bat urte, korporazioak entitate ia ikustezinak ziren. Helburu zehatz batzuetarako sortuak ziren eta gehienak gaur egungo ONG-en antza zeukaten. Hala ere, XVII.mendean Europan eta Amerikan aldaketak eman ziren, dirua irabazteko grinak moldatu egin zituen, potenzia handiak bilakatuz. Gaur egun, enpresa asko, munduko gobernu batzuk bezain handi eta boteretsu dira, bere garaian Eliza, Monarkia eta beste asko izan ziren bezala. Dokumental honek koorporazioen bilakaera prozesua du aztergai, bere sorkuntzatik gaur egungo egoerarte, arreta berezia jarriz korporazioen definizioan, haien funtzionamenduan, jarreran eta batez ere bere ekintzen ondorioetan.

Dokumentala hiru zatitan bananduta dago eta bakoitzean gai bat lantzen du: Lehenengoan, korporazioen sorrera; bigarrenean, korporazioek gizartean duten eragina eta azkenean nola aurre egin kooperazioei.

Dokumental hau garatzeko hainbat pertsonari egindako elkarrizketak agertzen dira: gerenteak, hainbat industrietako goi mailako ejekutiboak; farmazeutikak, ordenagailuak, Harreman publikoak...eta abar luze bat. Oso ondo hornitutako dokumentala da, ikuspuntu kritikoa hautatzen du gaur egungo enpresen bilakaerari edo garapenari begira. Iturrien aberastasunak eta heterogenotasunak aukera ematen dio publikoari hain gertuzkoa duen errelitate horrekin konektatzeko, nahiz eta gertuzkoa izan nahiko ezezaguna delako.